خیلیها فکر میکنن کروسان کاملاً فرانسویه (که حق هم دارن!) ولی ماجرا یه خورده پیچیدهتره.
داستان اصلی برمیگرده به وین، اتریش. اون زمان که شهر توسط ارتش عثمانی محاصره شده بود، نانواهای وینی نیمهشب که مشغول کار بودن صدای تونلزدن دشمن رو شنیدن و شهر رو نجات دادن. به افتخار همین ماجرا، نونواها یه شیرینی درست کردن به شکل هلال ماه—سمبلی از پرچم عثمانی. اسم اصلیش هم «کیپفرل» بود.
سالها بعد، این شیرینی سفر کرد تا رسید به فرانسه. اونجا آشپزهای فرانسوی با کرهی محلی خودشون خمیر رو کامل متحول کردن، فنون لایهگذاری اضافه کردن و نتیجه شد همون کروسان فرانسوی که امروز همه عاشقشن. یعنی کروسان بچهٔ اتریش و بزرگشدهٔ فرانسهست!
راز جذابیت کروسان توی خمیر لایهای یا همون پافپِستریه.
این خمیر با تا کردن چندباره و قرار دادن کره بین لایهها ساخته میشه. وقتی میره توی فر، کره تبخیر میشه و لایهها از هم باز میشن و همون بافت ترد و پوک معروف رو میسازن.
برخلاف خیلی از نونها، کروسان یک بافت ابری، سبک و کرهای داره که نه خیلی شیرینه و نه خیلی سنگین. همین تعادل باعث میشه هر سلیقهای یه مدلش رو دوست داشته باشه.